Art. 15. 1. Ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Rzeczoznawcą budowlanym może być osoba, która:
1)   korzysta w pełni z praw publicznych;
2)   posiada:
a)  tytuł zawodowy magistra inżyniera, magistra inżyniera architekta, inżyniera lub inżyniera architekta,
b)  uprawnienia budowlane bez ograniczeń,
c)  co najmniej 10 lat praktyki w zakresie objętym rzeczoznawstwem,
d)  znaczący dorobek praktyczny w zakresie objętym rzeczoznawstwem.
2. Właściwy organ samorządu zawodowego, na wniosek zainteresowanego, orzeka, w drodze decyzji, o nadaniu tytułu rzeczoznawcy budowlanego, określając zakres rzeczoznawstwa.
3. Właściwy organ samorządu zawodowego może również nadać tytuł rzeczoznawcy osobie, która nie spełnia warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a i b, ale posiada szczególną wiedzę i doświadczenie w zakresie nieobjętym uprawnieniami budowlanymi.
4. Podstawę do podjęcia czynności rzeczoznawcy budowlanego stanowi dokonanie wpisu, w drodze decyzji, do centralnego rejestru rzeczoznawców budowlanych.
5. Właściwy organ samorządu zawodowego orzeka, w drodze decyzji, o pozbawieniu tytułu rzeczoznawcy budowlanego na wniosek rzeczoznawcy lub w razie:
1)   pozbawienia praw publicznych;
2)   ukarania z tytułu odpowiedzialności zawodowej;
3)   nienależytego wykonywania czynności rzeczoznawcy budowlanego.
6. Właściwy organ samorządu zawodowego przesyła ostateczną decyzję o pozbawieniu tytułu rzeczoznawcy budowlanego do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
7. Skreślenie z centralnego rejestru rzeczoznawców budowlanych następuje:
1)   na podstawie ostatecznej decyzji o pozbawieniu tytułu rzeczoznawcy budowlanego;
2)   w razie śmierci rzeczoznawcy.